«Xulio,un home de corente e catro anos,sofre unha repentina enfermidade e xa non é dono do seu corpo.Como terapia decide escribir o que sente e nun intenso monólogo vai debullando os acontecementos presentes e mais os da súa vida pasada.»
«A reflexión sobre a nova óptica que produce a enfermidade é un elemento, daquela, que perturba ao lector:“ é incríbel a sensación de ver como te contas a túa vida. Se estivese ben,contaríama así?.»
«Unha interesante proposta,esta Unha troita de pé: título que nos remite á cantiga popular e á metáfora da vida como un río que flúe sen cesar e que é inapreixable como o peixe que esvara entre as mans.»
Visto en: Faro da Cultura | Dorinda Castro Soliño
